Monday, August 19, 2013

My experiences during a child birth

August 6th 2013 - Rendezvous with Numbers

Sometimes our life revolves around numbers. And we are so attached to this man made enigma that our lives are dictated by it. From our salaries to home loan interest rates to share prices we are vehemently being chased by a bunch of calculators. Today I faced a different kind of number eating my brains out. Its called 'due date'. On the basis of a simple calculation my wife's due date was on August 6th. And since then we both have been kinda attached to this number like a piece of iron on a magnet. Our families, near, dear, friends and well wishers all were looking forward to that date. And me and my wife wading through each dates with anxiety and other inexplicable emotions. Shoppings' done, Our families have reached and there is nothing else to do but to wait for our little one to arrive. But as she crossed her due date she starts getting nervous. And as she gets nervous it gets passed on to me easily. And as I take a step back and think, after all its just a mathematical calculation based on probability of average births across the world. Our doctor says that the baby is healthy and Thank God my wife too is as healthy as I have seen her. But that stupid number tenaciously sulks its wicked teeth back of my neck.A little bit of googling takes me into another revelation that only 5% babies in the world are 'post term'. Now that's a diamond cutting diamond scenario, one number to counter the ill effects of another number. So eventually I am overwhelmed by a simple number and kinda helpless as well.

August 13th 2013 - Induce me Baby

So August 13th is my birthday. And this year being my 30th I am slowly going down the hill from my youth. But this year I was in no mood to celebrate , as I was more worried about my wife and her big belly. The sight of her catching short of breath after a good walk sends a shiver through me. The scare that in any time she will be in utmost pain and all I could do is stand next to her and not throw up or even worse fall unconscious. The day before our doctor gave us an indication that she is gonna be induced on 13th and explained us the procedure in brief. And 13th night 9 pm we walk into the hospital and filled up some forms. Looking at each other every instant with no clue whats ahead of us. Through stories heard from other mothers we knew it was going to be a himalayan task.

August 14th 2013 - The Labor Room

Unlike in India , American method of delivering a baby is vastly different. And the most noticeable difference is the presence of a support person (usually the accomplice none other than the husband).  My dear friend Anil told me once "In India all you do is smoke a cigarette and walk across the labor room umpteen times and anxiously wait. Here in America you are standing right next to her the whole time." As a father of two lovely kids Anil's view about it made a lot of sense. So keeping this in mind I stand next to my wife during the labor. The Nurses and Obstetrician yelling 'push push and push' basically pushed me into an extreme emotion which I have not faced ever before in my life. First of all their is this anxiety of a first time dad (and the question mark over if its a boy or a girl), then there is this multitude of fear starting from my serious concern over the well being of my wife and the baby inside and finally there is an ounce of guilt. And guilt is the strangest one as it lasted only those 2 hours when my wife was pushing her self breaking the pain barriers. And after 2 hours of deep breath and push and tons of uncomfortable positions 'he' finally arrived into our lives. Moments like those where me, my mother, my mother in law, my wife, the doctors and the nurses all elated made me an even firmer god believer and increased trust in science. Its an inexplicable flow of emotion and I have to first Thank God and Science eventually for this happiest instance of my life. When my sister was born my mom told me a little angel was gifted to her by god. Now I correlate it easily after my son was born, essentially its a gift from above and there is no doubt about it.

August 15th 2013 - Congratulations day

After a tiring day in labor room and sleep less night today I spent the whole day at Christiana Care Hospital with my wife and kid. As I walk through the corridors , take the lift or go to the cafeteria everyone kept congratulating me for being a father. The secret behind this is the blue tag on my hand given to the mother and the support person with her when a child is born. Initially I was a little shy to respond and was kinda coy but gradually I understood the spirit behind it. Thanking everyone for the wishes and prayers I moved on.

Note : Aarush was born on August 14th at 4:22 pm. Had it been India at the same time its August 15th 1:52 am we would have celebrated our Independence day along with this birthday. As my friend Sreejith texted me 'On the day India won its freedom, you lost yours' :D



Sunday, August 4, 2013

ചില ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ഡേ ഓർമ്മകൾ...

കോളേജ് കാലത്ത് ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ഡേ എന്നും പറഞ്ഞു നമ്മൾ കാട്ടി കൂട്ടിയ ചില കൊപ്രായത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ . ഇതിലേ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരുകൾ ഞാൻ വിഴുങ്ങിയത് എനിക്കും അവർക്കും ജീവിക്കാൻ ഉള്ള കൊതി കൊണ്ട് മാത്രം ആണേ ....

ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തു മിലി സ്റ്റോർ വാതിൽക്കൽ സിഗരറ്റ് വലിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഒരു സീരിയസ് ഡിസ്കഷൻ .
'അളിയാ...ഈ ആഴ്ചയിൽ എപ്പോളോ 'friendship day' ആണ് . നമുക്ക് ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വേണം ക്ലാസ്സിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ പരിചയപ്പെടാൻ'
എന്നിട്ട് ??
'എന്നിട്ട് ആ ഫ്രെണ്ട്ഷിപ്പിലൂടെ പിടിച്ചു കേറി അവളോട്‌ ഞാൻ എന്റെ സ്നേഹം പറയും '
'അത്രെക്കു വേണോ ??'
'ഡേയ് , നിനക്ക് അവൾ രാഖി കെട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നീ കൂടുതൽ കേറി ബ്രദർ കളിക്കേണ്ട . പരിശുദ്ധമായ സ്നേഹത്തിനു നീ തടസ്സം ആവരുത് '
ഇതെല്ലം കേട്ട് ഒരു മുക്കിൽ ഇരുന്ന ഒരുത്തൻ .
'അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഈ ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ഡേ ഒന്ന് extend ചെയ്തു മറ്റുള്ള ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയാലോ ? അവിടെയും ഉണ്ട് നല്ല അടിപൊളി പെണ്ണുങ്ങൾ '
'ഛെ നാണമില്ലേ നിനക്ക് '
'ഉം എന്താ ??'
'ഇതോക്കെ പറയാൻ ഉണ്ടോ ?? രാവിലെ നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിലെ പഞ്ചാരയടിക്ക്‌ ശേഷം നേരെ  അടുത്തുള്ള ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് നമ്മൾ പോകും. '
'പിന്നേ ഒരു കാര്യം , ഒരു സമരം ഓർഗനൈസ് ചെയ്യണം . എന്നാലേ കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ മുന്നോട്ടു പോകു '
'സമരത്തിന്‌ കാരണം വേണ്ടേ ?? '
'എടാ ഇവന്മാരൊക്കെ ആഗോളവല്ക്കരണം ,  വില വർധന , വിദ്യഭ്യാസ നയം എന്നോക്കെ പറഞ്ഞു പുല്ലു പോലെ അല്ലേ സമരം നടത്തുന്നത് . നമുക്ക് ഒരു കാരണം കിട്ടാൻ ആണോ ബുദ്ധിമുട്ട് . ഹോസ്റ്റലിൽ വെള്ളമില്ല എന്നോ , കോളേജ് ബസ്‌ സമയത്തിന് വരുന്നില്ല എന്നോക്കെ പറഞ്ഞു നടത്താം '
'ഡേയ് അതൊക്കെ നടക്കുമോ ??'
'നീ കൂടുതൽ ആലോചിക്കേണ്ട .. അതിനൊക്കെ ആളുണ്ട് . ഇനി കുറച്ചു fundings വേണം , ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ബാൻഡ് , ഗ്രീറ്റിങ്ങ് കാർഡ്‌ അങ്ങനെ തരികിട ഐറ്റംസ് കുറച്ചു വേണം '
'എന്റെ കൈയിൽ ഒന്നുമില്ല , പിന്നേ ഇപ്പോൾ തന്നേ കുറേ കടം ഉണ്ട് '
'കാഷ് ആലോചിച്ചു ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട , അത് നമുക്ക് പെണ്ണുങ്ങളുടെ അടുത്ത് നിന്ന് തന്നെ   കടം മേടിക്കാം '

'കൊള്ളാം.. അടിപൊളി !! പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ ഗിഫ്റ്റ് മേടിക്കാൻ അവരുടെ തന്നേ fundings '

അങ്ങനെ സമരം നടത്തിയും , കടം മേടിച്ചും , ബാൻഡ് കെട്ടിയും ഞങ്ങൾ ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ഡേ അഥവാ പഞ്ചാര ഡേ ആഘോഷിച്ചു . ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകെട്ടിന് ഒരു ice breaker ആവാൻ ഈ ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് ഡേയ്ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ് സത്യം .എന്നാൽ  ഇന്നും പല ഫ്രെണ്ട്ഷിപ് അത് പോലെ തന്നേ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നാണ് അതിലേ ഇന്റെരെസ്റിംഗ് ഫാക്റ്റ് .

Happy Friendship Day Everyone !!!